Imiona o kilku skojarzeniach

Coraz częściej spotykam się z przypadkami, w których kiedy dowiaduję się jak na imię własnemu maluchowi dali jego rodzice zbiera mi się na śmiech. A to najbardziej ludzka reakcja. Nierzadko zdarza się także, że chce mi się płakać, jestem załamany, zmieszany, po prostu nie mogę tego przyswoić. O gustach się oczywiście nie sprzecza, to co ma prawo nie podobać się mojej osobie, pozostali mają prawo uważać za ideał - i na odwrót. Rzecz jednak w tym, iż jestem zdania, iż niektóre imiona tak wyraźnie zakorzenione są w naszych głowach, tak bezdyskusyjnie się nam z czymś lub kimś jawią, że sporym niebezpieczeństwem jest chrzczenie w ten sposób swych dzieci, które dodatkowo posiadają nasze nazwisko. Spotkałem się np. z człowiekiem o imieniu Adolf, i na pewno nie był Niemcem. W swym życiu miałem okazję uścisnąć dłoń Albinowi, który ani trochę nie posiadał śnieżnobiałej skóry oraz Alfonsowi, który notabene zarabiał na życie pracując w gazecie - i nie była to podpucha. W sferze politycznej Polski czynnie pokazują się również panowie o ciekawie brzmiących imionach Maria - jest przecież Pan Rokita a także nowy prezydent Komorowski - czy wam też coś tu nie pasuje? Jeżeli chodzi o panie, moja przyjaciółka ma na imię Genowefa i nawet nie pytajcie czy ma na nazwisko Pigwa. Jest także Sonia, która kojarzy mi się z małym, niegroźnym gryzoniem, którego trzyma się w klatce, no i Żaklina, której imię ledwo co przechodzi mi przez gardło. Uważam, iż im dłużej i mocniej rodzice rozmyślają nad imionami dla swoich dzieci, tym mniej satysfakcjonujące są tego efekty.